Skip to main content

GEET

ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾਂ ।  ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਸਬ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇਗਾ।


ਹਾਰਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ `ਤੇ ਜਿੱਤਾਂ ਹਾਰੀਆਂ ਮੈਂ ,
ਸਦਰਾਂ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਦਿਲ ਵਿੱਚੇ ਮਾਰੀਆਂ ਮੈਂ ,
ਚਾਅ ਘੁੱਟ ਗਲੇ ਹੱਥੀਂ ਦਫ਼ਨਾਏ ਆਪੇ ,
`ਤੇ ਪੀੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁਲਹਨ ਸ਼ਿੰਗਾਰੀਆਂ ਮੈਂ।
ਹਾਰਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ `ਤੇ ਜਿੱਤਾਂ ਹਾਰੀਆਂ ਮੈਂ।

ਦਿਲ ਅੰਬਰੀਂ ਉੱਡਿਆ ਮੈਂ ਬਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ ,
ਖ਼ੁਦ ਖ਼ੁਦੀ ਚ ਉਲਝਿਆਂ ਮੈਂ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ ,
ਬੋਟ ਚੁੰਝਾਂ ਨਾਲ ਨੋਚ ਮੈਂ ਆਪ ਖਾਦੇ ,
`ਤੇ ਖ਼ੁਦ ਖ਼ੁਦੀ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਮੈਂ ਗਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ।
ਦਿਲ ਅੰਬਰੀਂ ਉੱਡਿਆ ਮੈਂ ਬਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ।

ਛੱਜ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਾਣੇ ,
ਜ਼ਜਬਾਤਾਂ ਚੋਂ ਅਲਫਾਜ਼ ਛਾਣੇ ,
ਗੀਤ ਰੌਂਦੇ ਨੇ ਕਿੰਨੇ ਮਿੰਨੀ ਦੀ ਹਿੱਕ ਅੰਦਰ ,
ਪੀਹਣ ਛੱਟੇ ਜੇ ਕੋਈ ਫੇਰ ਤਾਂ ਜਾਣੇ।
ਛੱਜ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਾਣੇ।


( Haaran jittian te jittan haarian main ,
  Sadran dil dian dil viche maarian main ,
  Chaa ghut gale hathi dafnaye aape ,
  Te peerhan vaang dulhan shingaarian main .
  Haaran jittian te jittan haarian main ...

  Dil ambari uddya main baaz banke ,
  Khud Khudi ch uljhya main raaz banke,
  Bot chunjan naal noch main aap khaade ,
  Te Khud Khudi te diggya main gaaz banke .
   Dil ambari uddya main baaz banke ....

  Chhajj karma de vich paa daane ,
.  Zazbaatan cho alfaz chhane ,
  Geet raunde ne kinne Mini di hikk ander ,
  Peehn chhatte je koi fer taan jaane .
  Chhajj karma de vich paa daane ... )

Comments

Popular posts from this blog

NA MANZOORI

ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਲੋਕੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਵੀ ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ  ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ  ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਬੁੱਝਣ ਵਾਲਾ  ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਰਾਜ਼ ਸੱਚ ਖੋਲਣ ਵਾਲਾ  ਤੇ ਕੁਝ ਅਲਫਾਜ਼ਾਂ ਪਿੱਛੇ ਲੁੱਕਿਆ ਕਾਇਰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ  ਪਰ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ  ਕਿ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ  ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਵੀ ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ  ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤਕ ਕਦੇ ਇਹ ਤਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ  ਚੰਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ  ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ `ਚੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਕ ਜਾਣੀ ਏ  ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਵੰਗਾਂ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਸੁਣਿਆ  ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਨੰਗੀਆਂ ਹਿੱਕਾਂ `ਚੋਂ  ਉੱਭਰਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਤੱਕਿਆ ਏ  ਨਾ ਹੀ ਤੁਰਦੇ ਲੱਕ ਦੀ ਕਦੇ ਤਰਜ਼ ਫੜੀ ਏ  ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਲ `ਤੇ ਕਦੇ ਹੇਕਾਂ ਲਾਈਆਂ ਨੇ  ਪਰ ਮੈਂ ਖੂਬ ਸੁਣੀ ਏ  ਗੋਹੇ ਦਾ ਲਵਾਂਡਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉੱਠਦੀ ਬੁੜੀ ਦੇ ਲੱਕ ਦੀ ਕੜਾਕ  ਤੇ ਨਿਓਂ ਕੇ ਝੋਨਾ ਲਾਉਂਦੇ ਬੁੜੇ ਦੀ ਨਿਕਲੀ ਆਹ  ਮੈਂ ਦੇਖੀ ਏ  ਫਾਹਾ ਲੈ ਕੇ ਮਰੇ ਜੱਟ ਦੇ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਅੱਖਾਂ `ਚ ਨਮੋਸ਼ੀ  ਤੇ ਪੱਠੇ ਖਾਂਦੀ ਦੁੱਧ-ਸੁੱਕੀ ਫੰਡਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ...

BHEED

भीड़    इस मुल्क में    अगर कुछ सबसे खतरनाक है तो यह भीड़ यह भीड़ जो ना जाने कब कैसे  और कहाँ से निकल कर आ जाती है और छा जाती है सड़कों पर   और धूल उड़ा कर    खो जाती है उसी धूल में कहीं   लेकिन पीछे छोड़ जाती है   लाल सुरख गहरे निशान   जो ता उम्र उभरते दिखाई देते हैं   इस मुल्क के जिस्म पर लेकिन क्या है यह भीड़   कैसी है यह भीड़    कौन है यह भीड़   इसकी पहचान क्या है   इसका नाम क्या है   इसका जाति दीन धर्म ईमान क्या है   इसका कोई जनम सर्टिफिकेट नहीं हैं क्या   इसका कोई पैन आधार नहीं है क्या   इसकी उँगलियों के निशान नहींं हैं क्या इसका कोई वोटर कार्ड या    कोई प्रमाण पत्र नहीं हैं क्या   भाषण देने वालो में   इतनी चुप्पी क्यों है अब इन सब बातों के उत्तर नहीं हैं क्या उत्तर हैं उत्तर तो हैं लेकिन सुनेगा कौन सुन भी लिया तो सहेगा कौन और सुन‌कर पढ़कर अपनी आवाज़ में कहेगा कौन लेकिन अब लिखना पड़ेगा अब पढ़ना पड़ेगा  कहना सुनना पड़ेगा सहना...

Akhri Dua - Punjabi Poem

  ਰੱਬ ਕਰੇ ਇਹ ਰੂਹ ਮੇਰੀ ਜੁਦਾ ਇਸ ਦੇਹ ਤੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ  ਖੰਭ ਲਗਾ ਕੇ ਮਾਰ ਉਡਾਰੀ ਓਹਦੀ ਜੂਹੇ ਜਾਣ ਖਲੋ ਜਾਵੇ  ਓਹਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮੇ ਓਹਦੇ ਚਾਰ - ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਘੁੰਮੇ  ਓਹਦੀ ਕਰੇ ਪਰਿਕਰਮਾ ਓਹਦੇ ਦਰ ਦੀ ਖੇਹ ਹੋ ਜਾਵੇ  ਰੱਬ ਕਰੇ ਇਹ ਰੂਹ ਮੇਰੀ ਜੁਦਾ ਇਸ ਦੇਹ ਤੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ  ਓਹਦੇ ਬੈਠ ਬਨੇਰੇ ਬਿੜਕਾਂ ਲਵੇ ਵਾਂਗ ਕਾਲਿਆਂ ਕਾਵਾਂ  ਹਰ ਸਾਹ ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ ਬਣ ਓਹਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ  Click to Read Full Poem (Pay to View Content)